صبورو مهربون باشی.

مرگ مادر،مرگ عشق،مرگ ماه،مرگ امید،مرگ...وقتیه که انکار بشی.

یه ماهی بود یه دریا

يه آسمون زيبا...

يه قايق شكسته

يه ماهيگير تنها...

يه ماهي

گويي بقيه هيچي نگفتند مگر تكرار حرفهاي فروغ

 از يكي از دنياي ادبيات پرسيدم كه چه شاعري رو دوست داري؟ گفت : "هر شاعري رو كه بفهمم "

واقعا حرف زيبايي زد حرفي كه من اونو تازه فهميدم

همه جا زيباست و زيبايي جريان داره به شرطي كه چشم ما سواد خوندن اونها رو داشته باشه

 سواد چشم ما يقين ماست ؛ با ديده يقين   نگاه كردن

الهم املاء قلبي باليقن

مشتاقي و مهجوري دور از تو چنانم كرد كز دست بخواهد شد پاياب شكيبايي

آخ از درد دوري

تو اين دنيا با اينقدر فاصله بخواي محبوب رو ببيني و نتوني حالا تو اون دنيا چجوري ميشه انتظار داشت كه ببيني ؟

كاش بيام تا فدا كن جان و دل برايت

توی کتاب یکلیا نوشته شده بود

ایا میتوانی بگوئی چرا عشق با تمام لطافتش با راستی نیست؟

ایا واقعا با راستی سازگار نیست؟

من به صدای دلم گوش دادم  من معصومیتشو اشکاشو بغضاشو ...نمیتونم نشنوم اصلا هیچ ابهامی در صدای دلش نیست مگر زمانیکه خودش میخواد خودش.

اي هفت سالگي اي لحظه ي شگفت عزيمت ؛ بعد از تو هر چه رفت؛

 در انبوهي از جنون و جهالت رفت ؛

بعد از تو  پنجره كه رابطه اي بود سخت زنده و روشن ميان ما و پرنده ؛ ميان ما و نسيم ؛ شكست

بعد از تو  

 كه پدر تنها به مرگ خود مي انديشد؛ مادر از ترس دوزخ سجاده پهن مي كند؛برادر شفا را درنابودي مي داند؛خواهر زندگي مصنوعي را با همسر خود تجربه مي كند؛ همسايگان نيز در باغچه گل نمي كارند ؛ خمپاره و مسلسل مي كارند؛ ودر نهايت دليل غربت خود را دوست داشتن باغچه مي داند

 كسي به فكر گلها نيست ؛ كسي به فكر ماهي ها نيست ؛